Aug 29,2024

Aileler farkında olmadan ya aşırı hoşgörülü ya da aşırı otoriter olabiliyorlar. Bu durumda yumuşak sınırlar ile karmaşık mesajlar iletirken, sert sınırlar ise yanlış yönlendirmelere sebebiyet verebilir.
Ebeveynler genellikle çocuklarının sorumluluk sahibi olmalarını bekliyor ama bunu nasıl sağlayacağı bilemedikleri zamanlarda oluyor. Günümüzde pek çok ebeveynin bu süreci yönetmeye çalışırken hatalı yöntemler uygulayabiliyor.
Ebeveynlerin çocukların karşısında aynı dili konuşması oldukça önemlidir. ebeveynlerinin aynı kararlılıkta olmadığını öğrenen çocuk bu konuda sınır denemesi yapmaya ve özellikle isteklerini elde etmek için daha hoşgörülü tutum sergileyen ebeveynine karşı şansını denemeye yönelik dirençli bir tavır sergilemeye devam edebilir.
Çocuklarımıza evet derken de hayır derken de iki kere düşünmeli, hayır dediğimiz bir şeye sonradan evet dememeliyiz. Çocuğunuz karşısında tutarlı ve net tavırlara sahip bir ebeveyn görmelidir. Net olmak, kızgın olmak ya da ses yükseltmek değildir. Çocuğumuzun hizasına inip onunla göz kontağı kurarak ona neden hayır dediğinizi basit ve net ifadelerle, kararlı bir şekilde anlatmamız gerekir.
Çocuklar kuralları ve beklentileri belirlemek için sınırlarını öğrenmeyi ister. Kendilerinden ne beklendiğini, kontrolün kimde olduğunu, ne kadar ileri gidebileceklerini ve fazla ileri gittiklerinde neler olacağını bilmek isterler. Bu süreci her anne baba yaşamaktadır. Bu farkındalık ile çocuğunuzun karşısında sınırlarınızı belli edecek şekilde davranabilirsiniz.
Böylelikle çocuklar sizlerin sınırlar ile ilgili kesin davranışlarınızı anlayacaktır. Sınırları belirleme sürecinde yapılacak en önemli şey; yanlış giden şeylerin farkına varmak ve tekrarlamamaktır.
Çocuklar etrafında başka insanlar varken istekleri konusunda daha ısrarcı olabilirler. Ebeveynlerin dışarıda kriz yaşanmasın, ilişkiler gerilmesin diye çocukların tüm istekleri yerine getirmesi çocuklar isteklerini ötelemeyi bilmemesine yol açmaktadır. Böyle durumlarda ebeveynler olarak “Şu an çok kızgınsın. Ağlaman bittiğinde sana yardımcı olabilirim” diyerek o an ağlayarak duygusunu ifade eden çocuğun yanından ayrılmak, farklı bir odaya gitmek, arkamızdan gelirse asla göz göze gelmemek ve ısrarı, ağlaması durduğu anda sözel olarak olumlu pekiştireç vermek gerekir.
Çocuklar isteklerini elde etmek için zaman zaman pazarlığa başvururlar. İçinde bulundukları durumdan kurtulmak için sözler verirler fakat bir sonraki olayda davranışlarının hesabını vermelerini zorlayacak bir durum yoksa ve sözlerini etkin davranışlarla destekleyen bir ebeveyn modeli yoksa verdiği sözü tutmaya kendini mecbur hissetmezler. Çocuklar davranışlarının bir sonucu olabileceğinin farkında olmalı ve sorumluluklarının bilincinde olmaya yönlendirilmelidir.
Çocuklar yaşadıkları olaylar sonucunda sürecin bir kazananı ya da kaybedeni olduğunu hissetmemeli, ilişkiniz bir savaşa dönüşmemelidir. Sınırlı seçenekler verme yöntemi, çocuklara sorumluluğu ve karar vermeyi öğreten çok etkili bir yöntemdir.
Bu Yazıyı Paylaşın